Ik zie dingen. In systemen, in groepen, in het verhaal van mensen. Patronen die zich herhalen, dynamieken die onder de oppervlakte spelen, dingen die iedereen voelt maar niemand hardop zegt. Dat is niet iets wat ik heb aangeleerd — het gebeurt gewoon. Het is wie ik ben.

Ik werk voornamelijk met Human Design, met een vleugje astrologie, niet als identiteitssysteem of geloof, maar als lens. Een manier om zichtbaar te maken wat er werkelijk speelt: in de cycli van je leven, in de thema’s die zich blijven aandienen, in wat dit moment van je vraagt.

Sinds 2019 zit ik in het Human Design experiment. Ik ben al jaren kritisch op de manier waarop Human Design wordt onderwezen en gebruikt. Niet om het systeem af te breken, maar omdat ik zie hoe het mensen op zijsporen zet in plaats van hen dichter bij zichzelf te brengen.

Die kritische blik is ook wat mijn analyses anders maakt: ik volg niet de standaard keynotes. Ik leg de puzzel opnieuw, vanuit jouw unieke verhaal.

Mijn eigen leven heeft me daarin gevormd. In 2023 viel alles wat vertrouwd was weg. Wat ik sindsdien heb geleerd — over rouw, over patronen, over wat het betekent om jezelf terug te vinden — draag ik mee in elk gesprek en elke analyse. Ik ben iemand van diepgang, niet van oppervlakkigheid.

Ik ben bovendien geen coach die je begeleidt naar een doel of een therapeut die iets met je oplost. Ik ben een ervaringsgids die de vinger vaak op plekken legt waar mensen niet naar willen kijken of overheen kijken. Daarom ben ik niet hier voor iedereen.

Ik ben hier voor mensen die eraan toe zijn om, voorbij de veilige kaders van het (Human Design) systeem, dieper en eerlijker te kijken naar hun innerlijke wereld. Voor mensen die er klaar voor zijn om voorbij het systeem en “doen wat hoort” of “doen wat van je verwacht wordt” willen gaan, om terug te komen bij hun authentieke zelf. Ik ben iemand die helderheid brengt over wat er gaande is, zodat jij zelf weer weet waar je staat.