Ra had nooit de bedoeling om Strategie en Autoriteit toe te voegen. Hij deed dat omdat mensen steeds na een reading vroegen: En wat nu? Wat moet ik nu doen?

Die vraag krijg ik ook continue. Die vraag stelde ik me vroeger ook voortdurend.

Zoals sommigen onder jullie weten ga ik sinds enkele maanden een hele moeilijke tijd door, omwille van een zeer onverwachte relatiebreuk. De relatie spande meer dan de helft van mijn leven en er is een trauma van verraad (betrayal trauma) mee gemoeid.

Ik had al eerder geschreven over de evolutie van linksheid naar rechtsheid in mijn blogbericht over 2027. Vandaag wil ik daar iets dieper op ingaan, omdat ik deze materie bijzonder fascinerend vind. We gaan kijken naar de 16 Variabelen en hoe ze evolueren.

“Hou je mond en laat je aura voor jou spreken,” is zo ongeveer wat Mary Ann Winiger in elk van haar “online gatherings” op Zoom herhaalt. Het klinkt misschien een beetje grof als ik het zo verwoord, maar het klopt wel — althans in mijn ervaring.

Ik sta altijd vol verwondering wanneer er weer iets “landt” in mijn proces, wanneer ik merk dat iets zich heeft geïntegreerd zonder bemoeienissen van mijn geest.

Ik kreeg al meermaals de vraag van Sacrale Generators en Manifesting Generators hoe dat dan zit met die Sacrale geluiden.
Nu, ik kan het alleen maar omschrijven vanuit mijn perspectief als Projector natuurlijk. Ik ben immers geen Sacraal wezen. Ik heb geen Sacrale geluiden, alhoewel ik me er soms wel op betrap, vooral wanneer ik me in het bijzijn van Generators bevind.

We leven in een illusie. Maar hoe zit dat dan precies en wat moeten we daarmee?
De term “maya” (of “maia) komt uit het Sanskriet en betekent zoiets als illusie of magie, of de sluier van illusie. In Human Design wordt deze term gebruikt om te omschrijven wat het leven is: een film die zich afspeelt op het doek en waarin we een bepaalde rol spelen.

Het klinkt als een vreemde paradox allicht.
Dus wat bedoel ik daar precies mee? We komen uit een 7-gecentreerd bestaan. Maar we zijn al lang geen 7-gecentreerde wezens meer.

Het is een beetje een misvatting in Human Design dat conditionering ons alleen maar in de weg zit. Menige mensen proberen zo van conditionering af te raken. Ik hoor dan vooral uitspraken (en ik heb ze zelf heel vaak gebruikt) als in “dicht bij jezelf blijven” en “in je eigen energie verankeren.”

Vorige keer vertelde ik dus al over de aankomende mutatie in 2027.
Vandaag wil ik daar graag nog een beetje dieper op in gaan.
Want, wat ik vorige keer vertelde was eigenlijk nog maar de helft van het verhaal.

De “Cross of Planning” loopt op z’n einde.
Maar wat betekent dat nu precies? Het hele Human Design Systeem is eigenlijk in de wereld geholpen net om deze grote mutatie die er zit aan te komen enigszins op te vangen, om mensen doorheen die transitie te ondersteunen als het ware.

Het is best lastig om te schrijven en te delen over Type, net omdat het de valkuil opwerpt van het veralgemenen.
Mensen vinden het vaak niet leuk om daarover te lezen en te leren omdat het de indruk wekt dat je dan in een soort vakje wordt gestopt. Alsof alle Generators zo zijn en alle Projectors zo.

Het lichaam houdt conditionering vast. En dat kan ons enorm belemmeren in het eren van onze Autoriteit. Een tijdje geleden hoorde ik Mary Ann Winiger in een van haar video’s zeggen hoe verbaasd ze was over de onzin die wordt verkocht op social media.

Het deconditioneringsproces is een heuse heldenreis: om jouw ware natuur te eren, zelfs op gespannen voet met de wereld.
In jouw Human Design grafiek merk je allicht twee dingen op: Er zijn delen ingekleurd. Er zijn delen wit.
Het ingekleurde gedeelte noemen we de definitie (gedefinieerd). Dit is jouw natuurlijke en unieke manier van zijn, voorzien van gaven, talenten en capaciteiten.

Veel mensen denken dat Human Design een zelfhulptool is waarmee ze actief iets kunnen veranderen in hun leven.
Dat is niet zo.
Dit systeem draait niet rond zelfhulp, maar rond bewustzijn.

“No choice, said the Voice.”
Een titel achterin het “White Book,” ook bekend als “From the Book of Letters,” een van Ra Uru Hu’s vroegste publicaties (1995). Het is een controversieel onderwerp in Human Design en het verdeelt de Human Design community behoorlijk.